سیرترشی متاهل

...

sirtorshimoteahel51 — Sat, 12 May 2012 22:48:00 GMT

یه قاشق کاکائو توی یه فنجون شیر ...دومین قاشق کاکائو برای درست کردن یک

جزیره ...با سومین قاشق جزیره ی تنب کوچیک شد ...با چهارمین قاشق کاکائو یه

تنب بزرگ حسابی درست کردم تا کور شود هر عربی که میگه تنب کوچیک و بزرگ مال

ایران نیست و خلیج فارس اسم دیگری دارد.

بعدش که دیگه دلم نیومد تنب بزرگ رو بخورم :ا

توجه : دوستان سیر ترشی که در توییتر و فیس بوک هست

من نیستم ...یه مدت کوتاه فیس بوک عضو بودم ولی الان

چند وقتیه که غیر فعالش کردم .بنابرین اون خانم خوشگلی که

باهاشون گپ میزنین متاسفانه یا خوشبختانه بنده نمیباشم .

مگس بهاری

sirtorshimoteahel51 — Sun, 15 Apr 2012 12:07:00 GMT

نمیدونم قدیما مژده اومدن بهار رو کی یا چی میداد .ولی این سالها

مگس و پشه ی نوبرونه ی بهاری هستند که با اومدنشون میفهمیم

بهار از راه رسیده.

هیجان

sirtorshimoteahel51 — Wed, 11 Apr 2012 10:35:21 GMT

اولش صدای غلت خوردن یه جسم سنگین روی پشت بوم و بعد صدای افتادن همون

جسم سنگین و جهش یکی دو متری من از بستر گرم و نرم خواب صبحگاهی ...

رعد و برق بود... در واقع اسمان قرمبه بود با اون صدای مهیب ...

امروز باید خوشحال باشم ...یه اتفاق هیجان انگیز برای شروع روزم داشتم

(حتی اگر این اتفاق پریدن از خواب با صدایمهیب باشه)

مگر چند بار در زندگی میشه با صدای رعد و برق از خواب پرید؟

آمدنم بهر چه بود؟

sirtorshimoteahel51 — Sat, 07 Apr 2012 17:07:00 GMT

رسالت من در این دنیا ، مورد هدف قرار گرفتن توپ های

سرگردان درون پارکی و برون پارکی میباشد.

sirtorshimoteahel51 — Sun, 11 Mar 2012 22:40:00 GMT

دخترکم در حد سوار شدن ترن هوایی شهر بازی ذوق زده بود و من از اینکه از شیشه ی

اتوبوس بی آر تی فقط نظاره گر ترافیک سنگین قبل از عید هستم نه مبتلا به آن .

با این اتوبوس بیشتر از نیم ساعت طول نمیکشد که به مقصد برسیم و این دلیلی شد تا

از روی اجبار نه از روی خوش قلبی !صندلی رو به باسن ِ گنده ی خانمی که با تمام وزن رو

صورتم خم شده بود ببخشم.

دستمال کاغذی رو از کیفم بیرون اوردم . یکی به دخترک و یکی هم برای خودم تا میله را

بهداشتی تر چنگ بزنیم .

ارووم گفتم با این میله ی پشت صندلی رو بگیر .این میله ها خیلی آلوده ن و ممکنه ویروسی

بشیم .دخترکم از همین هم ذوق کرد و با خوشحالی دستمال کاغذی رو مچاله کرد و میله رو

محکم چسبید . پیش خودم فکر کردم چقدر بچه ها میتونن مثبت باشن که از هر چیزی توی

زندگیشون اینقدر لذت ببرن .

خانم باسن گنده که با فداکاری من روی صندلی ولو شده بود گفت: چرا با دستمال کاغذی؟

توضیح دادم که از یه ویروس آنفلوانزای کشنده تازه جان سالم به در برده ام و دلم نمیخواد

دوباره میزبان ویروسی دیگه باشم .

خانم پیری با تاسف و تاثر نگاهی بهم کرد و گفت : طفلک

خانم جوان تری که نقش فرهیخته ی جمع را بازی میکرد گفت: برو دکتر روانشناس .اشکالی

نداره فقط قرص میده بخوری و خوب بشی.

چشمم به پسر کوچولویی بود که تلو تلو میخورد و هر از گاهی با سرو وصورت به پشت صندلی

و پای خانمها اصابت میکرد .

خانم باسن گنده که با فداکاریِ من روی صندلی ولو شده بود زیر لب گفت : خودشو لوس کرده.

و من پیش خودم فکر کردم اگر این خانم جوان با چادر و پسر کوچولو معصومش یک ایستگاه زودتر

سوار شده بودند و من صندلیم رو با کمال میل در اختیارشون گذاشته بودم، الان

غصه ی صندلی از دست رفته رو نمیخوردم.

خانم مسنی گفت: به شماها چه ؟راحتش بذارین.

احساس یه بیمار وسواسی بهم دست داده بود در حالی که فقط میخواستم ویروسی نشم.

پیرزن با دلسوزی گفت:توکل داشته باش .دلتو قرص و محکم کن هیچی نمیشه .

لبخند زدم.من وسواسی نیستم مادر جان .نگران نباشین .

پسرکوچولو که همراه مادرش بود تعادلش رو از دست داد و کفش خانم باسن گنده رو لگد کرد .

کفش پسرک ،گٍلی بود و خانم باسن گنده با فریاد گفت :اه شما که بلد نیستین، سوار وسیله ی

عمومی نشین .

خانم فرهیخته ی جمع گفت: بهتره به تربیت بچه ها اهمیت بدین اینجوری خودتون هم راحتین .

دخترکم همچنان با ذوق از شیشه بیرون رو نگاه میکرد .

پیرزن گفت:...

خانم باسن گنده ولو شده رو صندلی گفت:...

زن جوان فرهیخته گفت :...

تولدم نیست

sirtorshimoteahel51 — Sun, 11 Mar 2012 14:34:00 GMT

روزی هر روزه از یزدان گرفتن مفت نیست

میدهد روزی ولی روزی ز عمرت میبـرد

با نزدیک شدن سال ۹۱ ، عدد سال تولدم که ۵۱ هست بیشتر معنی پیدا میکنه .

این روزها فقط دنبال بهانه ای هستم برای غصه خوردن و بهانه بهتر از این چی

میتونه باشه.

۴۰ سالگی...

پست بلند بالایی داشتم در مورد ۴۰ سالگی که برای جلوگیری از جریحه دارشدن

روح و روان دوستان هم سن و سال منصرف شدم.یعنی از شما چه پنهون منصرفم

کردند.

چای دارچین و کیک شکلاتی

sirtorshimoteahel51 — Fri, 09 Mar 2012 23:22:00 GMT

تک و تنها ،خسته و کلافه از صداهای ازار دهنده خیابون وارد به اصطلاح یک کافی شاپ شدم.

دخترک روبروی پسرکِ کاکل تو هوایی نشسته بود و با عشوه ای وحشتناک و تصنعی منوی

نوشیدنیها رو توی دستانش نگه داشته بود و هردو در حال انتخاب نوشیدنیشون بودند.

نگاهی به منوی روی میز خودم انداختم نصف اسامی که نوشته بود در دایره ی لغات

نوشیدنیهای من وجود نداشت ...دخترک با دست به یکی از سطور اشاره کرد و گفت :همین .

حتی اسمشو نمیتونست تلفظ کنه . اقای گارسون با نگاهی از بالا گفت یعنی ...؟

دخترک محجوب گفت: بله

دوباره منوی خودم رو نگاه کردم دخترک گرون ترین نوشیدنی رو انتخا ب کرده بود!

شاید میخواست اول کار به پسرک بفهماند همصحبتی با او گرانتر از چیزیست که اوفکرش را میکند.

خانم؟ شما چی میل دارید؟

با من بود ...پیش خودم فکر کردم ای کاش عرق پیشانیش را پاک میکرد و از تصور اینکه ممکن است

موقع سرو، قطره ی عرق پیشانیش داخل فنجان یا لیوان نوشیدنی ام بچکد حالم بد شد ...

فقط آب معدنی ...

یه لنگه ابرو را بالا : فقط؟

سرم را نزدیک بردم و گفتم اگر قول میدهی تو فنجون تمیز برام چایی بیاری دلم چای دارچین میخواد.

خندید گفت قول میدم، نگاه کن جلوی چشم خودت چای را داخل فنجون میریزم .

چای گرم و کیک شکلاتی در اون لحظه خوشمزه ترین خواستنیی بود که میتونستم داشته

باشم...گرمای چای و شیرینی کیک به تک تک سلول های بدنم نفوذ کرده بود...

دخترک و پسرک با لبخند و عشوه قصد رفتن کردن ... چشمم به لیوان دست نخورده ی

نوشیدنی دخترک افتاد ...

آقای ...

sirtorshimoteahel51 — Mon, 05 Mar 2012 23:32:00 GMT

دستاش لرزش خفیفی داشت وقتی که ریز نمرات امتحانی رو دور از چشم مدیر و معاون

ورق میزد تا قبل از اینکه کارنامه بدن از نمراتمون با خبر بشیم و چاره ای برای نمرات

افتضاحمون بکنیم.دفتر دار مدرسمون بود .چهره و هیکلی نحیف و پیر داشت هر چند

که خیلی پیر نبود.

دفتر دار دبیرستان دخترونه بود اقای ...

اوایل که امده بود از سر شیطنت دنبال ایرادی بودیم که بهش بخندیم ،بعد شد محبوب همه

بدون هیچ گونه تلاشی برای محبوبیت ...

هر روز صبح ، صف صبحگاهی ...سرمای استخوان سوز و جیغ جیغ معاون مدرسه و بد تر

از اون شنیدن انواع و اقسام اشعار و سرود ها با انواع و اقسام اصوات و صداها ....مابین

این همه کلافگی صدای خش خش کفشهاش که روی زمین میکشید و ارووم ارووم با کت و

شلوار همیشه نخودی رنگ از پشت سر میومد ، رد میشد و از پله ها بالا میرفت و وارد

ساختمان مدرسه میشد و صدای بلند سلاااااااااام اقای ... بچه ها که معاون رو به مرز

جنون میکشید .

یه مدت جیغ های پی در پی معاون ،بعد مدیر، دبیر پرورشی، اون یکی دفتر دار مابین

سرود ها و اشعار سوزناکی که به بدترین شکل خونده میشدن که:" فردا هر کدوم از

دانش اموزان موظفه یه پوشه ی مقوایی بیاره ".تکرار تکرار تکرار ...و لذتی وصف

ناشدنی از نادیده گرفتن دستوراتشون که بچه ها رو در بر میگرفت .

یک روز ...سرمای استخوان سوز ...صف صبحگاهی ...صدای خش خش کفش های اقای ...

از پله ها بالا رفت و مثل همیشه وارد ساختمان شد لحظه ای مکث کرد ،برگشت میکروفن

رو از دست دخترک گرفت و گفت : دخترا ،فردا هر کدامتون یه پوشه ی مقوایی بیارید اگر

نیارید ...اگر نیارید ...اگر نیارید خودم با پول خودم برای همتون پوشه میخرم ...

و رفت.

فردا همه ی دانش اموزان با پوشه هاشون وارد مدرسه شدن و اقای ... با لبخند اونها گرفت

و روی هم چید .

من میگم سورئالیسم تو بخون مالیخولیا

sirtorshimoteahel51 — Sun, 04 Mar 2012 18:51:21 GMT

تکوندمشون .فنگ شوییشون کردم،سابیدمشون . حتی برای اطمینان

فیتیله پیچشون هم کردم .قرار بود فقط به در نخورا و ازار دهنده ها رو

بریزم دور ولی انگاری خشک و تر با هم سوختن .شایدم اصلا به درد بخوری

وجود نداشته .

الان وقتی میخوامشون نیستن ....خوب ؟ بد؟

...خالی خالیم .روح و فکرم صیقل خورده اساسی.

رها ...آزاد

فنگ شویی

sirtorshimoteahel51 — Tue, 21 Feb 2012 23:05:44 GMT

تکرار

فنگ شویی از دید من یعنی تعمییر وسایل خراب و استفاده ی دوباره از آن ها،

بخشیدن وسایلی که مدت هاست ازشون استفاده نمیکینم به دیگران و دور ریختن

یه سری از وسایل به درد نخور .

به عبارتی تکوندن خونه به معنای واقعی.

باقی ماجرا مثل چیدمان فنگ شوییانه دیگه تو دستورکار من یکی قرار نمیگیره .

مثلا آیینه رو روبروی تخت توی اتاق خواب نباید گذاشت چرا که ممکنه روحمون که

هنگام شب از بدن خارج میشه توی آیینه خودشو ببینه و بترسه و دیگه به بدنمون برنگرده .

(خداییش خیلی بانمکه روحی که از خودش بترسه اونم به قدری که دیگه برنگرده

سرجاش)

اولین بار سال ها پیش یه حال اساسی به خونه زندگیم دادم و در نتیجه یه حال

اساسی از خودم گرفته شد!

یعنی چی؟

یعنی از یکی دو روز بعد از فنگ شویی ،احتیاج مبرم به وسایلی که دور ریخته بودم

پیدا کردم .( این احتیاج ها میتونست روحی هم باشه )

یعنی تقریبا همیشه اینجوریه ها !چیزی رو که خیلی لازم داری و در به در دنبالش میگردی

پیدا نمیکنی ،بعد وقتی لازمش نداری هی میاد جلوی چشمت و حسابی رو اعصابت

یک و دو میکنه .بعدش که دیگه جون به لب میشی و پرتش میکنی بیرون ،همون فرداش

لازمت میشه!

در فنگ شویی مذکور چندین کارتن کتاب هم تکونده شد ،کتاب های ایزاک اسیموف و ژول ورن

و خیلی کتاب های دیگه که الان دیگه گیر نمیان.

کتاب های دانشگاهی آقای همسر و حتی تعدادی از نامه ها و کارت های تبریک قدیمی که

بعضیاشون یادگارهایی از دوران ابتدایی بودن.نامه های اقوام .دفاتر خاطرات .دفاتر یادگار نویسی

که یه وقتی مد بود دوستامون برامون چند خطی یادگاری مینوشتن.حتی حتی دفترچه ی شعر

خودم داستان های کوتاه و بلندی که مینوشتم.جوایزی که به مناسبات مختلف گرفته بودم...

خلاصه فنگ شوییشون کردم فنگشوییی عظیم.و سالهاست جای خالیشونو حس میکنم.

جالبترش اینجاست وسایل تعمییری هم هیچ وقت مورد استفاده ای براشون پیدا نشد.

الان برای دومین بار دارم فنگ میشوییم. میدونم که پشیمون میشم ولی به نظرم گاهی لازمه

جدا شدن از وابستگیها و راحت تر نفس کشیدن..کلا من عادتمه قبل از همه خودمو تنبیه کنم .

یعنی وقتی حس میکنم دارم به یه چیزی وابسته میشم و این وابستگی مخربه میذارمش کنار

باو جود این که میدونم خیلی دلتنگش میشم.

به هر حال خاطرت رو که نمیشه فنگ شویی کرد ،میشه؟ تفو از روزگار کژ مدار

پینوشت: کسی قابلمه داره بهم قرض بده فردا توش ناهار بپزم؟

پینوشت :امروز افسانه خانم اومده بود کمکم و اون مشغول کار های افسانه ای خودش بود منم

مشغول فنگ شویی،یه لحظه به خودم اومدم و دیدم داره یه چارپایه از این فلزی سنگین ها رو

تنهایی میبره بالای پله ها تا شیشه های پنجره ی اون جا رو تمیز کنه .سوپر من وارانه دویدم تا

کمکش کنم اونم با یک حرکت افسانه ای چارپایه رو ول کرد رو من و....

افسانه ها رو هم میشه فنگ شویی کرد؟